We zien op de televisie dat het echt herfst weer aan het worden is in Nederland. De winter is in aantocht. Ook hier in Frankrijk is een jas geen overbodige luxe. Tegen de kou maar ook tegen de regen. We hebben een zeer droge zomer achter de rug, de droogste in jaren, maar dat is in de afgelopen weken meer dan ingehaald. We zijn dan ook extra druk met het chalet, het begint er al een heel eind op te lijken. De buitenkant is zo goed als klaar, mede dankzij Michael. Op het houten frame hebben we 1 centimeter dikke platen gemonteerd. Dan een ventilerende folie om vocht de kans te geven te ontsnappen. Hierop hebben we latten van 18 milimeter dik geschroefd. Zodoende creexeber je een ventilatie mogelijkheid. Anders zouden door condensvorming de planken al na een aantal jaren kunnen rotten. En dat was nou net niet de bedoeling.

Ook het dak is waterdicht. In tegenstelling tot Nederland zie je hier geen dakpannen. De gebruikelijke dakbedekking hier is Ardoise oftewel leisteen. Ik wilde wel eens weten hoe dat in zijn werk ging dus met behulp van een kennis het dak gemaakt. Het dak is in totaal zo'n 100 vierkante meter in oppervlak en er gaan 60 leitjes op een vierkante meter. Dat betekent vaak de trap op en af om die verrekte dingen het dak op te krijgen. Gelukkig zit het er weer op en ook de schoorsteen van RVS zit op zijn plek. Echter om de kachel gaan zitten zal er op heel korte termijn nog niet van komen. Binnenin moet er nog een electrische installatie in en ook wat (warm) water zou fijn zijn. Nog stevig doorbuffelen willen we de komende winter er warmpjes bijzitten. En we moeten het hebben van de avonden, zaterdag- en zondagen. Want doordeweeks moeten er  ook nog wat centjes verdiend worden. Ik kan niet zeggen dat ik me heb verveeld de laatste tijd, integendeel. De renovatie in Cleguerec loopt op zijn eind. De electricien/ loodgieter is klaar en alleen de keuken moet nog worden geplaatst.  In overleg met de klant is besloten de keuken van watervast multiplex te maken. Niet conventioneel maar daar houd ik wel van. Om het comfort niet uit het oog te verliezen hebben we wel gekozen voor kwaliteitsladen met een soft-close mogelijkheid. Het geheel moet nog worden afgelakt met een transparante lak, daardoor zal de houtnerf helemaal tot zijn recht komen.

Ook heb ik nog een uitbouw gemaakt met dikke eiken en douglas palen van 20 bij 20 centimeter. De lengte varieerde van drie tot zes meter. Ik had nooit gedacht dat die dingen zo zwaar zouden zijn. Niet te filmen wat waren die krengen zwaar! gelukkig kon ik rekenen op de hulp van mijn buurman. Anders was het helemaal niet te doen geweest. We hebben gebruik gemaakt van ambachtelijke pen en gat verbindingen die in elkaar worden gehouden door een eikenhouten pen. Een tijdrovende klus, zelfs met gebruik van moderne machines. Het geheel mager zeker wezen. Ik ben dan ook erg tevreden met het resultaat.

Pen en gat verbindingen zijn een regelmatig terugkerend fenomeen in mijn dagelijkse bezigheden. Alleen niet in dit formaat, de volgende keer toch maar eens iets van een kokerliftje huren of zo. Mijn toch al enigzins versleten rug is niet bestand tegen dit formaat balken.

De Daltons hebben sinds het nieuwe schooljaar ook hun eerste vakantie er weer opzitten, nog vijf weken en dan staat de volgende vakantie voor de deur. Het lijkt wel dat ze meer vakantie hebben dan dat ze op school zitten. Zeker met al die vrije dagen in Frankrijk. Op 11 november bijna 100 jaar geleden is in Frankrijk de eerste wereldoorlog bexebindigd, alweer een reden om thuis te blijven en ga zo maar door. Maar goed, de herftsvakantie is goed besteed, Anita is met Dylan en Ryan een paar dagen in Nederland geweest. Inclusief heen- en terugreis vierdagen. Dat betekend zoals gewoonlijk een overvol programma. Naast wat familiebezoekjes zijn ze een dag in Toverland geweest. Superleuk voor de twee jongste Daltons. Ryan wilde niets liever dan in Toverland gaan wonen. Maar dat kunnen we de organisatie van het pretpark niet aandoen. Ook de plaatselijke grootgrutter werd aangedaan om de nodige frikandellen en kroketten en de broodnodige broodjes Bao Pao in te slaan. Ik kan melden dat we weer goed in de vette hap zitten. Heerlijk! Ook werden er nog wat kippen gekocht, levende, wel te verstaan. Een stuk of wat Barneveldse hennen en een koppeltje noordhollandse blauwe kiepen. Na een dikke negen honderd kilometer was de stank niet meer te harden in de zweedse bolide. Maar inmiddels zitten de barnevelders lekker onder een warme lamp en de noordhollandse gewoon met de rest in de regen. Het kiepengebeuren is een hobby van Danny,  hij heeft ze in alle geuren en smaken. Een aantal heeft hij van kuiken af aan en die zijn zo tam dat, wanneer hij de kippenren ingaat, ze op zijn armen en in zijn nek springen. 

Ik denk dat hij later professioneel kippenknuffelaar wordt. Wilt U het zelf eens proberen? U bent van harte welkom. Met een beetje geluk krijgt U zelfs een exemplaat mee om het thuis verder te perfectioneren.

Dylan en Ryan zijn in de ban van de katten. sinds een paar maanden hebben ze een ieder een jong katje gekregen. Ze zijn werkelijk dol op Kiki en Yoshi. Zeker Ryan, die loopt als hij de kans heeft  de hele dag met zijn  kleine Kiki in zijn armen. En het beestje vindt het allemaal nog goed ook!                                    

Nou dit was het weer voor deze keer!

A tout aleur!